Dagboek
31 december 1977 tot 1 januari 1978
Ingeplakt een pluk zeer donkerbruin haar van Yvan Raymond Destré de Poste en een pluk wat lichter bruin haar van Titi (André) Roland.
Leiden. 31 december 1977 (zaterdag) tot 1 januari 1978 (zondag)
Ik ben de afgelopen week in Leiden geweest. Oudejaarsavond hebben we samen met Ron, Theo en Anneke doorgebracht. Het was heel gezellig. Ik had van Ron een gevechtspetje gekregen (donderdag) en die heb ik ’s avonds om half 12 opgezet. Nou iedereen vond dat leuk, dus Truce haar spijkerpetje op, Hans een muts van Beata, Theo een rode muts van Truce, Anneke een boeren pet van ’t carnaval en Ron z’n muts van de jas. Het geheel was om te gillen! (Dat hebben we dan ook gedaan). Twaalf uur allemaal champagne en een kus, daarna, met de hoofddeksels op, naar beneden. Daar was het super-de-lux druk, door allerlei studenten die bij Hans Berfeling [1] waren. Er stonden twee jongens bij die Frans spraken en één ervan gaf mij zijn fles met champagne om een slok te nemen. (Het was heerlijk.) Daarna kreeg ik nog champagne van Hans Berfeling en van nog een jongen, twee of drie keer zelfs. Nou, even naar ’t vuurwerk gekeken en toen weer naar boven. Toen wij boven waren/ wij d.w.z. Truce, Anneke, Eef en ik) ging Hans naar beneden. Mama belde op; iedereen een gelukkig nieuwjaar gewenst. Ron kwam weer naar boven en belde Saar. Ik heb haar ook gelukkig nieuwjaar gewenst. Toen heb ik Carel opgebeld voor overduidelijke reden. Nou, even gezeten en gedronken en gelachen. Toen kwam Hans terug en hij had de Frans sprekende jongen bij zich, die mij champagne had gegeven. Het bleek een Belg, een Waal, te zijn. Hij heette Titi en was erg (xxxxx [2]) aardig. Even later werd er gebeld en stond die andere Frans sprekende jongen voor de deur. Hij vroeg of Titi bij ons was en ik liet hem binnen. Hij sprak in het Frans tegen Titi en die stond op. Wij vroegen wat er was en na veel, moeilijk gepraat, kwam er uit dat Hans Berfeling met die andere jongens weg was, maar dat Titi’s jas nog bij hen binnen hing. Ik heb ’t tegen Anneke verteld en die is toen met ze naar beneden gegaan. Vijf minuten later waren ze al weer terug; inmiddels waren Ruud, Theo en de buren van Truce ook gekomen. Nou, ik zorgde er voor dat Titi en die andere jongen een pilsje kregen, Die andere jongen vroeg hoe ik heette, en zei dat hij Yvan heette, hij vertelde dat Titi zijn beste vriend was. Ik moest hem vertellen hoe iedereen heette en dat deed ik. Yvan sprak niet zo goed Nederlands als Titi, maar ’t ging redelijk. Hij sprak veel Frans en dat vond ik eigenlijk wel leuk. Hij was een echte Fransman om te zien (hoewel hij Belg was). Zwart krullend haar, net als Julien Clerc [3] en donkere ogen; Titi had ook donker haar, stijl en lang, zijn ogen waren wat lichter van kleur dan die van Yvan. Titi had ook een lief en gevoelig gezicht en Yvan had een verleidelijk gezicht. Ik ging naast Truce’s stoel op de grond zitten. Aan de andere kant van Truce zat Titi op de grond. Naast hem zat Yvan op de stoel. Hans, Anneke, Ron en Truce’s buurvrouw zaten op de bank. Eef zat op een hoge stoel en de buurman ook. Ruud stond ergens en Theo zat voor de kast. Titi vroeg in goed Nederlands of wij zusters waren. Truce zei dat dit zo was. Titi vertelde dat hij geen zusjes had, alleen maar een zeven jaar oudere broer. Toen hebben Truce en ik hem als broer geadopteerd. Dat vond hij wel leuk, geloof ik. Op een gegeven moment riep Yvan mij en zei dat hij jaloers was. Ik ging bij hem op de leuning van de stoel zitten en zei dat Titi nu jaloers was. Hij lachte en vertelde dat hij Nederland een paradijs vond. Hans zei tegen mij dat ik hem uit z’n droom moest halen, dat deed ik niet. Yvan vertelde dat meisjes zoals ik, met lang blond haar, een uitzondering waren in de zuidelijke landen. Ik zei: ‘O’ (dat wist ik ook wel). Hij zei dat hij mij mooi vond en vroeg of hij een stukje van mijn haar mocht hebben. (Dit alles in moeilijk Nederlands). Ik ging een schaar halen en gaf hem die. Hij knipte er een stukje af en ik vroeg of ik van hem ook een stukje mocht afknippen; dat mocht. Titi heb ik ook een stukje af laten knippen en ik mocht van hem ook een stukje haar. (het zit voorin geplakt). Ik ging tussen Yvan en Titi op de grond zitten en na een poosje hield Ron een toespraak voor ’t nieuwe jaar. We gingen allemaal staan en proostten met elkaar. Toevallig was ‘we are the champions’ er op en we zongen allemaal met t glas geheven mee. We stonden arm in arm, het was een heerlijk, harmonisch moment. Iedereen zong mee, ’t was fantastisch! Daarna gingen we weer zitten en praten en lachen en drinken. Yvan was druk bezig m’n ego te strelen; hij vond me mooi en hij was verliefd op (hij zei: ‘van’) mij, ik was aardig enzovoort.. Op een gegeven moment kuste hij mij (een echte kus) en ik kuste hem terug. Hans riep dat ik niet zo moest ‘geilen’; toen moest ik lachen en werd de kus beëindigd. Yvan vroeg waarom ik lachte, maar dat kon ik niet zeggen (kon ik wel, maar deed ik niet). Nou, ik luisterde naar Truce en Titi en sprak met hen. Yvan zei dat hij jaloers was, ik keek hem aan en vroeg waarom. Hij zei dat hij verliefd op mij was, maar dat ik niet verliefd op hem was. Ik zei dat hij maar een paar uur verliefd zou zijn en hij zei dat ik maar vijf of zes seconden verliefd op hem was geweest. Ik zei vier of drie.. en hij begon te lachen. Theo kwam bij ons zitten en Yvan begon tegen Theo te klagen dat ik niet verliefd op hem was en hij wel op mij. Theo vertelde Yvan dat hij (Theo dus) al drie jaar verliefd op mij was, maar dat ik een geboren vrijgezel was. Dat kon Yvan niet volgen en Theo legde hem uit dat ik tot mijn dood alleen zou zijn. Dat snapte Yvan wel, maar hij geloofde ’t niet. Ik begon met Titi te praten. Titi vertelde dat hij politiek studeerde en dat hij een scriptie over ‘Amnesty International’ maakte. Hij vertelde ook dat hij in ’t Chili comité gezeten had. Yvan studeerde psychologie vertelde hij. Titi woont oorspronkelijk in de stad Luxemburg, maar hij en Yvan wonen en studeren in Brussel. Titi studeert ook nog journalistiek en hij maakt gedichten. (Dat had ik wel verwacht. Hij is zo gevoelig; zo kwam hij tenminste op mij over). Yvan eiste mijn aandacht weer op, hij kuste mijn wang en mijn mond een paar keer. Hij vroeg of ik bij hem op schoot kwam zitten. Maar dat deed ik niet. Hij vroeg mij hoe oud ik hem schatte en ik zei dat ik dat niet kon. Hij bleef aandringen en zei: 10, 20 of 30? Ik zei twintig en hij schudde zijn hoofd, ik moest verder raden. Ik mocht nog twee keer raden, zei hij. Ik vroeg ’t aan Titi, maar Yvan zei tegen hem dat hij ’t niet mocht zeggen. Dat deed hij ook niet. Dus besloot ik het rijtje af te gaan en zei éénentwintig en dat was goed. Titi en Yvan vonden dat nogal wonderlijk volgens mij. Ik vroeg aan Titi hoe oud hij was en hij zei tweeëntwintig. Hij had Truce’s leeftijd goed geschat en dus vroeg ik of hij mijn leeftijd wilde schatten. Hij zei twintig, dus dat was al aardig goed. Ik vroeg hem hoe hij dat kon raden en hij zei dat men dat aan de handen van iemand kon zien. (Wat goed hè). Titi was trouwens een fan van Queen, maar Jethro Tull of zo iets vond hij ’t beste. De Stones vond hij ook goed; Yvan trouwens ook. (Waar was ik gebleven? O, ja) Yvan was echt aanhalig, (wel leuk hoor) als hij moest plassen vroeg hij of ik hem toestemming gaf om te gaan enz. Ik vroeg hem wat voor een karakter ik had (omdat hij psychologie studeert.) Hij zei dat ik een mooi meisje was en dat ik ook wist dat ik mooi was. Ik verstond de kunst (Dit allemaal in ’t Frans en half Nederlands) om mannen jaloers te maken. Ik was zelf een soort psychologe, zei hij. Als ik een man zag wist ik wat hij dacht en wilde en dat gebruikte ik om hem (de man dus) jaloers te maken. Titi luisterde mee en ik zei tegen hem (Titi) dat ik een slecht karakter had, hij lachte. Yvan zei dat ik lief was en dat hij aan mij kon zien dat ik ‘experience’ had. Toen zei hij iets dat ik niet snapte en Titi vertaalde het. Yvan zei dat als ik tegen hem zou zeggen dat ik nog nooit een man had gehad, hij dan zou weten dat ik niet de waarheid sprak. Hier stopte Titi zijn vertaling en Yvan riep tegen hem: ‘omdat.. omdat.. !’ Maar Titi lachte en zei verder niets meer. Nou, we spraken over van alles en nog wat. Half Frans, half Nederlands. Hoe meer Yvan dronk, des te minder sprake hij Nederlands. Oja, nog wat leuks. Theo ging op zijn kop staan en toen zei ik dat hij een brug kon maken. Dat kon hij ook zei hij en hij ging op de grond zitten en wilde zo een brug maken. Maar ik zei dat ik ’t vanaf een staande houding achterover kon doen. Dat geloofde hij niet en toen liep ik naar de gang en wou ’t doen, maar hij hield mij tegen want hij dacht dat ik teveel op had (Ik had maar een paar Sneeuwwitjes op). Nou, ik zei dat ik heel goed wist wat ik deed en ik maakte een brug. Hij vond ’t fantastisch en vroeg (dit is het leukste) of ik aan yoga deed. (hihi). Nou, daarna ging ik weer terug naar de kamer. Titi vertelde over zijn vrienden en haalde allerlei anekdotes op, het was heel erg leuk. Hij droeg mij ook nog een gedicht voor, heel mooi. Ik vertelde hem dat ik schilderde en hij vroeg wat. Portretten, zei ik, maar niet erg goed en hij zei: ‘ik weet zeker dat je het wél goed doet”’ Lief hè. Ik vond Titi echt een fijn mens en ik ben blij dat ik hem ontmoet heb. Yvan vond ik ook wel leuk, maar dan als wolf, aantrekkelijk, fysiek [5] bedoel ik. Titi trok mij aan door zijn geest, een echt gevoelsmens. Nou, al met al was het een fijne avond. ‘Nacht’, moet ik schrijven, want de laatsten gingen tegen kwart voor zes ’s nachts of eigenlijk ’s morgens weg. Ik lag over zessen op bed (of eigenlijk bank) en ik was iets over tien weer op. Te erg.
P.S. – Toen Yvan en ik afscheid namen zei hij dat hij ’t heel fijn had gevonden en dat ik altijd een mooie herinnering (hier struikelde hij over) zou blijven. (Titi en Yvan voor mij ook).
P.S. bis – Yvan trok steeds de klep van m’n pet voor m’n ogen en hij vroeg ook of die pet absoluut nodig was, toen ik ‘ja’, zei, knikte en lachte hij.
P.S. bis2 – Titi en Yvan hadden een grote hekel aan Van Agt en Den Uyl vonden ze wel goed. Maar Titi was meer voor de P.S.P. Hij is pacifist en wilde niet in dienst, daarom studeerde hij nu journalistiek. Hij wilde een revolutie, maar dat kon niet omdat hij tegen geweld is.
Oja, toen ik afscheid nam van Titi was dat erg droevig. We kusten elkaar en omarmden elkaar en ik had het gevoel alsof ik afscheid nam van een deel van mijzelf. Met Yvan was het heel anders, we kusten elkaar ook, maar als minnaars, bij hem had ik dat gevoel toch niet. Het was alsof ik gewoon afscheid nam van iemand, die ik de volgende dag weer zou zien. Oja, nog iets, ik zat met Titi te praten toen Yvan mij riep en zei dat hij iets belangrijks te zeggen had. Hij zei dat hijzelf en Titi verliefd op mij waren en dat ik een keuze moest maken. ‘Dat kan ik niet’, zei ik, ‘want ik vind jullie alle twee erg lief’. En Titi zei dat ik erg diplomatiek was. Oja, nog iets, Yvan zat nogal veel over mij in ’t Frans tegen Titi te zeggen. Lieve dingen, bijvoorbeeld dat ik een koningin was en dat ik hem in extase bracht. (dat heeft hij vertaald, tenminste het woord ‘extase’. Hij sprak namelijk een soort Cockney maar dan Frans, dus ik snapte niet alles). Ik was mooi en ik sprak goed, melodieus. Het was best wel opkikkerend om dat te horen, dat had ik wel nodig. Nou ik weet niks meer, alleen dat ik dit ’t fijnste Oud- en nieuwfeest vond dat ik ooit heb meegemaakt.
Maandag Arnhem 2 januari 1978
Vandaag moest ik na een heel fijne vrije week, weer werken. Iedereen een gelukkig nieuwjaar gewenst en de beste wensen gegeven. En er werd ook volop gekust. (hihihi) Het was super-de-lux druk; ontzettend (nou ontzettend!) veel meldingen. Ik ben de hele dag bezig geweest met het inschrijven. Poeh, Poeh. ’s Avonds het schilderij voor Wilma afgemaakt, het is best wel goed gelukt. Rod Stewart gedraaid en dit is wel erg vreemd, ik kreeg steeds flarden van Oudejaarsavond in m’n hoofd. Raar, hè. Truce heeft opgebeld. Stuffie is vandaag gesteriliseerd. Truce vertelde dat zij helemaal duf is en niets anders doet dan salpen (zielig hè). Michel is nog steeds verkouden!!!! Nou meer weet ik niet te schrijven, WELTERUSTEN.
Arnhem, dinsdag 3 en woensdag 4 januari 1978
Gewerkt (natuurlijk!). Eigenlijk niet zo veel gebeurd. O ja, maandag (gisteren) heeft Adrie van den Bogaard me opgebeld op ’t werk. Hij had het nummer aan Elly gevraagd. Hij wenste me Gelukkig Nieuwjaar, leuk hè. Het was best wel even leuk. Woensdag (de 4 e) heb ik tussen de middag rijles gehad. Het ging redelijk. Het heeft al twee dagen achter elkaar gesneeuwd. (Leuk hè!) Alleen blijft ’t maar één of twee uur liggen. (Jammer). Truce heeft me vanmorgen (woensdag) opgebeld. Ze is met Michel naar de dokter geweest, hij heeft slijm op zijn luchtwegen, zielig hè. O ja, nog iets stoms, Carel had Truce maandag opgebeld en gezegd dat zij (H+T) niet op Basjes verjaardag hoefden te komen! Toen had Truce gevraagd waarom niet? En Carel had gezegd dat zij anders ook niet kwamen en dat zij nu ook niet hoefden te komen! Achterlijk , hè! Hij had ook nog gezegd dat alleen Mama en Papa kwamen! Ze was er helemaal van onderste boven! Ik weet niet wat Carel bezielt, in ieder geval vind ik het vrij stom! Ik heb tegen Truce gezegd dat ze zich er maar niets van aan moest trekken. Nu, meer weet ik zou gauw niet te schrijven, dus stop ik maar.
AJUUS!
Donderdag 5 januari 1978, Arnhem.
Hallo!
Vandaag was ik super-de-lux laat op, nml. half acht! Erg hè!! Gewerkt, veel zelfs! Alice was goed verkouden, ze kon haar ogen haast niet open houden. Ik heb tussen de middag een L.P. van Jethro Tull gekocht (waar Titi zo gek op was). Het is aparte muziek, met zéér aparte teksten! Best wel goed, hoor. Sommige stukken hebben wel wat van Alquin weg en ook wel wat van Fleetwood Mac. De week is al weer bijna om, wat gaat dat snel!
Ik moet nog steeds sterk aan Titi en Yvan denken (hoe zou dat komen?). Misschien hebben zij zo’n indruk op mij gemaakt, omdat ze Frans spraken. Ik weet ’t niet. Het is wel bijzonder vreemd, vind ik. Ik wou dat ik wist wanneer Queen naar Nederland komt. Ze komen deze of volgende maand! HIEP HIEP HOERA!!!! Ik hoop dat we er nu wél naar toe gaan! Nou meer weet ik niet te liegen (hihi)
Tot morgen.
Vrijdag 6 januari 1978 Arnhem.
Toen ik vanmorgen op ‘t werk kwam was er niemand. Lidy was met meneer van der Heijden naar een vergadering en Alice was (neem ik aan) ziek. Nou ’t was super-de-lux (dit woord gebruik ik ook te veel) druk! Om de vijf minuten kwam er een telefoontje! In ieder geval ging de dag wel vlug. Tussen de middag heb ik twee boekjes met gedichten en gezegdes gekocht. (Best wel leuk). ’s Avonds Truce gebeld. Michel is heel erg ziek! Hij mag niet naar buiten van de dokter. Tenminste niet alleen. Truce mag tien min. per dag met hem naar buiten, maar dan moet ze wel zorgen dat hij hard loopt, zodat z’n longen vrij komen. Wat zielig hè?! Dit alles heeft er voor gezorgd dat ze morgen niet komen. Snik! Misschien komen ze volgende week wel! (Ik hoop het) O ja, Marcel is bij ons. Leuk!
Zaterdag 7 januari 1978 Arnhem.
Laat op! Vandaag is Basje jarig, hij is twee jaar geworden (Leuk). Wim heeft Marcel vanmiddag opgehaald en ik heb hem meteen gelukkig Nieuwjaar gewenst. Vanmiddag naar Duiven geweest met Ma + Pa. (Ik wilde eerst niet gaan, maar Mama zei dat ik maar beter wel kon gaan). Basje was erg leuk en heel blij met z’n cadeautjes. We zijn een uurtje in Duiven gebleven. Wim, Petra, Marcel en Ruudje waren er ook! Petra heb ik nog een gelukkig nieuwjaar gewenst, Carel en Suzanne ook. Carel deed nog al vreemd, Suzanne deed normaal. Nou meer weet ik niet AJUUS!!!!
Alec jarig, 22 jaar. Zondag 8 januari 1978, Arnhem.
Ontzettend laat op. (Nou ontzettend!) Ik ben met een nieuw schilderij begonnen. Op de plaat die ik van Truce op m’n verjaardag heb gekregen. Ik heb ’t al geschetst. Ik heb al een paar dagen een onrustig gevoel. Ik zou alles achter willen laten en weggaan. Hans [6] had het over een woonboot, dat zou ik best wel willen. Helemaal opnieuw beginnen, in een andere stad. Ik had ’t er met Mama over en zij trok ’t zich erg aan. ‘Dat heb ik al een hele tijd aan zien komen’, zei ze, en toen voelde ik me opeens zo rot. Ik wil haar geen pijn doen, maar ik raak dat gevoel niet kwijt! Het werk begint me ook tegen te staan, ik zou ’t liefst helemaal vrij leven. Een boerderij, en zelf voor ’t voedsel zorgen. Aan niemand gebonden, aan niemand verplichtingen, helemaal vrij! Ik weet niet wat ik zal doen. Ik houd van m’n familie, maar ik hou ook van mijzelf. Is ’t egoïstisch als ik hier weg wil? Ik weet ’t niet! Het enige dat ik zeker weet is dat ik niet meer tevreden ben, niet meer gelukkig! Elke dag die voorbij gaat is een verloren dag. Ik wou dat ik wist wat ik moest doen! Ik hoop dat iemand me helpt een beslissing te nemen. Alleen kan ik ’t niet.
Arnhem. Maandag 9 januari 1978/ dinsdag 10 januari 1978
Er is eigenlijk niet zo veel gebeurd. Alice is nog steeds ziek, dus zorg ik voor de koffie en de thee. Ik heb nog een plaat van Jethro Tull gekocht (Ik ben gek!)
Arnhem woensdag 11 januari 1978
Petra jarig (28 jaar) Wij (d.w.z. Ma, Pa en ik) hadden allemaal houten spulletjes voor haar gekocht (west wel leuk). ’s Avonds er naar toe (n. Petra) Aanwezig: Petra, Wim, Marcel, Rudi, Petra’s ouders, Mirjam en …. Carel + Suzanne! Het was best wel gezellig. Suzanne vroeg waarom ik zaterdagavond niet langer ben gebleven! Het was gezellig geweest. Ik heb er niets over gezegd, stomme lui! Nou verder was ’t wel leuk!
Arnhem. Donderdag 12 januari 1978
Gewerkt! Alice was er ook weer, ze zag er nog wel slecht uit, vond ik. Telefoon van Truce, ze vertelde dat Mama gehuild had (door de telefoon) om dat geval met Carel en omdat ik gezegd had dat ik in Leiden wilde gaan wonen! Nou ik voelde me gelijk weer een schoft. Ik heb Truce beloofd dat ik er niet met Mama over zou praten. Ik voel me klote! Ik hou echt van Mama, ik wil haar geen verdriet doen! Laat iemand me alsjeblieft helpen om een beslissing te nemen!
(Dies Alter) Arnhem Vrijdag 13 januari 1978
Het is vandaag vrijdag de 13 e, ongeluksdag. Er is gelukkig! Niets ergs gebeurd. Ik had tussen de middag rijles, maar alles ging goed! Ik rij nu in een nieuwe auto: Mazda 323. Hij (de auto) rijdt veel fijner dan de vorige, hij is alleen niet zo mooi om te zien. En er zit een driepuntsgordel in (zo een die over je schouder moet), dat is niet zo fijn. Maar ja alles went. (Hoop ik maar). Wat mijn onrustige gevoel betreft, ik heb besloten om eerst m’n rijexamen af te wachten en dan een beslissing te nemen. (Als ik ’t kan!!!!) We gaan 3 juni met de zaak een weekend naar Antwerpen. O ja, nog iets zieligs. Henk van Alice gaat 4 maanden weg. (Met de Marine). Hij kwam vandaag Alice ophalen en toen hebben we gelijk afscheid genomen. Ik vind ’t wel zielig voor Alice hoor. Nou, toedeloe.
Arnhem, zaterdag 14 januari 1978.
Truce, Hans en Michel gekomen, leuk! ’s Middags zijn we naar ’t reisbureau geweest om de vakantie te bespreken. We zijn daar meer dan een uur geweest (Poeh Poeh). Maar de vakantie staat nu vast: de 22 e juli gaan we naar Westendorf in Oostenrijk. (Leuk hè!!). Truce heeft al vierhonderd gulden betaald, nu krijgt ze nog honderd van mij. We zijn ook nog de stad in geweest. ’s Avonds thuis gebleven, ’t was best wel leuk. O ja, we zijn nog wel even naar tante Greet geweest. AJUUS.
Arnhem Zondag 15 januari 1978
Laat op! Bah. Visite van Wim en Ruudje., best wel leuk. Gekletst en gedronken en gegeten. Hans, Truce en Michel weer terug naar Leiden! (Snik!) ik heb een echt luie dag gehad. Hierin geschreven, want dat had ik de hele week nog niet gedaan! (Te erg, toch!) Platen gedraaid. Meer weet ik niet. Neerlands Hoop vanavond op t.v.) P.S. Queen komt waarschijnlijk veel later naar Nederland dan we verwacht hadden! SNIK!
AJUUS!
Arnhem 16 januari 1978 Maandag
Ontzettend vroeg op! (Nou, ontzettend!) We waren vandaag maar met z’n vieren. Alice had vrij omdat ze Henk moest uitwuiven en Suzan was ziek. Veel gedaan (al zeg ik ’t zelf!) Tussen de middag rijles gehad, het ging redelijk. File parkeren en keren op de weg gehad. Best wel gelachen vandaag! Het is gelukkig niet zo koud meer. Nou meer weet ik niet te liegen, dus stop ik maar, de groetjes!
Dinsdag 17 januari 1978 Arnhem.
Gewerkt. Suzan heeft permanent laten zetten, het staat haar hartstikke goed. Vandaag de rekening van ’t reisbureau gekregen (en een acceptgiro kaart). Wat snel hè?! ’s Avonds Truce gebeld, ik heb beloofd dat ik de 28 e kom. ’s Avonds ook huispermanent gezet. Poeh Poeh Poeh.
P.S. Vandaag hebben we bericht gekregen dat Papa’s zwager Klaas is overleden. Mama gaat morgen naar de crematie.
Nou Tot morgen!
Woensdag 18 januari 1978 Arnhem
Vanmorgen de bus gemist! (Goed begin van de dag!!!!) Eigenlijk is er niet zo ontzettend veel gebeurd. Ik wou dat ’t vast augustus was, dan wist ik ’t ten minste! Vandaag is de kaart gekomen om de giropas af te halen. Dat doe ik morgen wel. Vandaag Russische thee gekocht en op ’t werk een voorproefje genomen. Het was best wel lekker! Ik heb ook nog twee gedichten boekjes er bij gekocht. (Best wel mooi!!) en eindelijk cacaoboter gekocht! (Dat werd wel tijd, ik heb ’t al een paar dagen vergeten.) ’s Avonds platen gedraaid, UFO-boek gelezen en gedoucht!
Nou, toedeloe maar weer!
AJUUS!! DO SVIDANIA!
Woensdag 22 januari 1978 Arnhem
Het is al ontzettend (Nou …) lang geleden sinds ik hierin geschreven heb, hè. Maar ja, ik heb ’t ook zo druk gehad. Allereerst groot nieuws: vrijdag a.s. (de 24 e februari 1978) heb ik, om 12:15 uur rijexamen!!!! Van de uitslag hiervan hangt veel af. (Eigenlijk mijn hele toekomst!) Want ik had me namelijk beloofd om na ’t examen (als ’t goed afloopt!) een beslissing te nemen. Het is al een week of twee echt winter. (Sneeuw, bevroren grachten e.d. en koud!) De 28 e januari ben ik in Leiden geweest, Beata was jarig. De verjaardag was heel gezellig. Hans Berfeling was er ook een tijdje. Hij noemde mij sneeuwwitje [7], omdat ik dat dronk en om m’n haren. Ik vind hem heel erg leuk. (Dit is wel weer een goed teken, vind ik!!)
Hans [8] was de 14 e jarig, hij vierde ’t zaterdag de 11 e. Truce en ik hebben een monogram-ring voor hem gekocht, een zilveren. De verjaardag was heel erg leuk. Aanwezig Saar, Anneke + Piet, Anneke + Theo, Jan en natuurlijk de drie Musketiers (dwz Hans, Truce en ik). Het was vijf uur toen we op bed lagen, Poeh-Poeh-Poeh. Papa was de 19 e februari jarig. Ik heb hem geld gegeven, ik wist niet wat ik moest kopen! Carel en Suzanne kwamen zaterdagmiddag (!?), de rest kwam ’s avonds (de 18 e). Aanwezig tante Greet, oom Wim, Wilma, René, Wim, Petra, Ruudje en Marcel, Ma, Pa, Truce Hans en ik (en Zombie natuurlijk). Het was best wel gezellig. Nou, dit was even een inhaalwedstrijd. Over wedstrijd gesproken (of eigenlijk geschreven) zondag de 26 e a.s. ga ik met Wilma K [9]. naar Neerlands Hoop. Het gaat over de wereldkampioenschappen in Argentinië. Het programma heet: ‘Bloed aan de paal’. Het lijkt mij best wel leuk. Nog iets leuks: Hans Berfeling had Truce over mij uitgevraagd: of ik getrouwd of verloofd of zo was, hoe oud ik was. Truce had gezegd dat ik 20 of 21 was, toen had Hans B. gezegd dat hij dacht dat ik ouder was en (nou komt ’t leuke) toen had Truce gezegd ‘dan had je zeker je contactlenzen niet in!’ Ze was beledigd geweest (Leuk hè). Theo B. is morgen jarig. Hij had Truce gevraagd of ik ’t weekend naar Leiden kwam! (Hij denkt zeker dat ik geld te veel heb!! – Dat denken er trouwens wel meer). Vanavond komt tante Marie voor Papa’s verjaardag (Ze kon vorige week niet i.v.m. ziekte van haar dochter, geloof ik!) Nou, meer weet ik echt niet te kalken, dus stop ik maar: adieu!
P.S. Ik heb de LP ‘Broken Heart’ v.d. Baby’s!
Zondag 26 februari 1978 Arnhem.
Het is heerlijk weer! Het lijkt wel lente! Helaas heb ik t rijexamen vrijdag niet gehaald! Ik had toch een andere examinator: Liefting, hij was heel erg aardig. (gelukkig).
Nu hoef ik ook nog geen beslissing te nemen! (Gelukkig!) Vanavond ga ik met Wilma naar Neerlands Hoop! Ik heb er heel veel zin in! O ja, iets leuks! Ik heb van papa een boek over Rod Stewart gekregen, lief hè. (Zeker omdat ik gezakt ben, om me op te beuren!) Nou, meer weet ik niet! Ajuus!
21 maart 1978
Er zit een servetje in het dagboek:
Joegoslavisch Restaurant DUBROVNIK Willemsplein 17 Arnhem Tel. 085-450951
Met opschrift: ‘Met Christien, Elly en Ans.
2 april 978
Als ik dood ben dan zou ik graag hebben dat bij m’n crematie “All dead” van Queen gedraaid werd.
Arnhem, Leiden, Rotterdam 19/ 20 april 1978
’s Morgens gewerkt en met de trein van 13:06 uur naar Leiden. Tegen vier uur kwam Jan Freeke ons ophalen. Theo had een auto van een vriend geleend. Tegen half vijf gingen we op weg naar Rotterdam. (Wij dwz. Hans, Truce, Jan, Theo, Anneke en ik) Iets voor 6 uur waren we bij de Ahoy-hal. Daar auto’s geparkeerd en in ’t winkelcentrum naar de Chinees, ’t was heerlijk! Tegen zeven uur weer terug naar de Ahoy-hal, kaartjes afgehaald en plaatsen opgezocht. En toen moesten we tot half 9 wachten op QUEEN. Ze begonnen precies op tijd, ’t eerste wat ze speelden was ‘We will rock you’. Het was onbeschrijflijk, enorm! Ze hebben ontzettend veel nummers gedaan. Het was heerlijk! Ik heb met alles mee gezongen en zo, het was de fijnste avond van het jaar! Kwart voor elf was het afgelopen. JAMMER, ik had de hele nacht wel door kunnen luisteren, maar ja, zelfs aan de mooiste dingen komt een eind. Ik zal alle nummers die ze gedaan hebben (en die ik mij kan herinneren) opschrijven:
We will rock you
Brighton Rock
Get down, make love
Sleeping on the sidewalk
It’s late
My melancholy blues
Sheer heart attack
Spread tour wings
Fight from the inside
Tie your mother down
Somebody to love
White man
Good old-fashioned lover Boy
The millionaire Walz
Death on two legs
I’m in love with my car
You’re my best friend
‘39
Sweet lady
The Prophet’s song
Love of my life
Bohemian Rhapsody
Killer Queen
Now I’m here
Stone cold crazy
Keep yourself alive
MEDLEY
Seven seas of Rhye (stukje)
Allemaal oude rock nummers
GOD SAVE (the) QUEEN!
HET WAS STEENGOED
DANK JE WEL!
Arnhem 28 april 1978
Ik geloof dat ik verliefd ben op:
Freddie Mercury, Brian May, John Deacon + Roger Tayler.
(Ik droom van ze!)
31 mei 1978 Gemeenteraads verkiezingen
Er zit een ‘aandeel’ in het dagboek van de SP. ‘verkiezingsaandeel Socialistische Partij (aandeel in de verkiezingscampagne voor de gemeenteraadsverkiezingen) ter waarde van HFL 2,50
[1] Hans Berveling is op 10 oktober 1988 getrouwd met Hanneke
[2] Hier stond eerst een ander woord, maar deze is met typex verwijderd.
[3] Afbeelding van Julien Clerc – 1978
[5] Hier stond eerst een ander woord: weggelakt met typex.
[6] Hans Hendriks
[7] Hanneke verbeterde mij altijd, omdat Sneeuwwitje zwarte haren had.
[8] Hans Hendriks geboren 14 februari 1948
[9] Wilma Kroon, dochter van tante Greet en ome Wim.